Moeder/dochter weekendje Brabant!

Mijn dochter van vijf kan goed standpunten innemen. Zo was daar ineens de mededeling: “Wij gaan naar de Efteling deze zomervakantie”. Ik keek haar ongelovig aan. Hoe had ze überhaupt kennis genomen van het bestaan van dit pretpark? Via een jongetje van school, bleek. En het was fantastisch, bleek. En nu moest zij ook, bleek vooral.

Nu was het toevallig zo dat we deze zomervakantie niet naar het buitenland zouden gaan, dat had ik al verteld. Deze moeder heeft net een eigen bedrijf en kon niet goed weken vrij nemen. Zelf vond ik het best jammer, maar ik verkocht het aan de dochter alsof er niets toffers bestond dan vakantie vieren in Nederland. “Dan kunnen we allemaal leuke weekendjes en dagjes weg doen”. Het was wat dat betreft een terechte eis, De Efteling.

De Efteling: een begrip

De Efteling is natuurlijk gewoon een begrip in Nederland en ondanks dat ik er zelf maar één keer was geweest, op mijn zestiende met mijn eerste vriendje -how romantic-,  begreep ik gelijk de mystiek van het park voor kleine kindjes. En belofte maakt schuld, dus ik besloot dat we gewoon gingen.

Klein detail: we wonen in Groningen. Een dagje Efteling zou dus al snel betekenen dat we rond een uur of zeven ’s ochtends in de auto zouden moeten zitten. Ik kan een boel dingen, maar om zeven uur ’s ochtends in de auto zitten is daar niet bepaald één van. Dus ik besloot er een weekendje weg van te maken. Een mini-vakantie.

Vergeet booking.com Begrijp me goed: ik doe al jaren niets anders dan hotels boeken via Booking.com. En het is voor heel vaak heel geschikt. Maar wat was ik blij dat ik eventjes verder keek dan dat. Toegegeven: ik begon mijn zoektocht aldaar en zocht op hotels in de buurt van De Efteling. Dan konden Dochter en ik vrijdag heen, zaterdag vroeg naar het park en zondag weer terug. Een mini-vakantie. Dat hadden we wel verdiend.

De zoekresultaten brachten me bij een charmant hotelletje in de Brabantse bossen, 13 minuten van de Efteling. En toen ik hun eigen website bekeek, bleken ze een heus Efteling-arrangement te hebben. Inclusief kaartjes, ontbijt en fijne bedden in een mooie omgeving. Veel goedkoper dan de kamers op Booking. Tip!

Lange, maar ontspannen autorit Zo reden we op vrijdag rond een uur of drie met z’n tweetjes van het uiterste Noorden naar het best wel diepe Zuiden. Eindpunt? Auberge de Moerse Hoeve. Drie uur rijden met een meisje van vijf is een uitdaging, dat geef ik toe. Maar wat ging het fantastisch! Gouden tip? Ik heb haar mijn oude iPhone gegeven en daar wat spelletjes op gezet. Niet dat ze iets deed met die spelletjes: ze heeft vooral de hele reis vastgelegd in foto en video. Hilarisch verslag! En verder? Veel stiften, kleurplaten, snoep, fruit en pakjes drinken in de tas bij haar voeten zodat ze het zelf kon pakken en ik kon doorrijden. Af en toe even stoppen voor koffie en een plasje en lekker kletsen over van alles en nog wat: de reis was in dit geval echt het begin van de vakantie.

Heerlijk hotel en vooral erg kindvriendelijk Het is altijd afwachten of een hotel wel echt waarmaakt wat ze op de website belooft. Best een spannend moment, dat aankomen op zo’n nieuwe plek. Maar wat was dit leuk! Een hartelijk ontvangst en een supermooie kamer! Ok, de reactie van mijn dochter was een beetje verwend. Ze had een paar weekenden daarvoor verbleven in een ruim appartement met meerdere slaapkamers en daar was haar beeld van het concept “hotel” geboren. “Mam, er zit hier niet eens een déur in, er is maar één kamer!” maakte ze haar stevige statement. “Klopt, lief. Dit is hoe een hotel normaal is, gezellig he?” pareerde ik haar bezwaar professioneel. En het lukte: ook zij was tevreden met de kamer. Helemaal toen ze zag dat er een radio in de badkamer was. Het zijn de kleine dingen….

Maar de kamer maakt het hotel uiteindelijk niet. Mijn echte enthousiasme kwam vooral in het restaurant, behorende bij het hotel. Na zo’n lange autorit lustte ik echt wel een roseetje en wat te eten. En de dochter had chocomel-patatjes-behoefte. Dus namen we plaats op het schaduwrijke terras (voor haar fijn, ik wilde nog wel bijbruinen). Ik heb geen restaurant bezocht in Nederland waar ze zo kindvriendelijk waren als hier. Alleen al de aandacht voor mijn dochtertje met het opnemen van haar bestelling! Maar ook de flexibiliteit in kindermenu’s en was ongekend. Mooier: ze mocht een cadeautje uitkiezen uit een grote, rijkgevulde cadeaumand met Barbies, Minions, alles. Wauw!

Een beetje doorgewinterde ouder weet echter dat het helemaal niet zit in de kindermenu’s of de cadeautjes, die kindvriendelijkheid. Het gaat vooral over aandacht. En toen de ober aan tafel kwam zitten om mijn dochter te laten zien hoe ze een feestrietje kon knippen was dat het ultieme bewijs van écht aandacht. Wat een fijne plek!

Nighty night We gingen, uiteraard, vroeg naar bed want we moesten de volgende dag naar de Efteling. Het is een beetje een uitdaging, dat alleen met kind slapen op dezelfde hotelkamer. Laat opblijven: ok. Maar rond negenen is slapen wel handig voor een vijfjarige als je de volgende dag tenminste geen ruziemarathon wilt. Negen uur is alleen niet per se mijn bedtijd. Dus ik legde haar in bed en ben zelf nog even buiten gaan zitten. Tip dus, als je een hotel zoekt en alleen bent met kind: zorg voor een “buiten”. Balkon, patio of deur naar terras op de begane grond. Echt!

Zo belde ik wat met het thuisfront en daarna lag ik lekker naast d’r met een iPad+oordopjes+wifi+Netflix. En al snel sliepen we allebei.

De Efteling Geen grap: om vijf uur was het meisje wakker. Ze stond te springen naast mijn bed, gillend over de Efteling. Mijn pogingen om haar weer op het bed te krijgen mislukten. Ze luisterde radio in de badkamer, zette zichzelf alvast onder de douche, experimenteerde met de tv, wikkelde zichzelf in de gordijnen en danste buiten nadat ze zelf de deuren openmaakte. Ik dacht alleen maar: koffie. En: De Efteling is pas om tien uur open.

Goddank hadden ze vroeg ontbijt en met veel kunstgrepen lukte me het om het moment van vertrekken uit te stellen tot half tien. Ruim op tijd, dacht ik, met dertien minuten rijden. Was I wrong….Wij stonden gewoon, doodleuk, in de file. De Efteling ging pas om 10u open, maar wij hadden file. En gelukkig geen haast, dus deden alles heel rustig aan. Ik, tenminste. De dochter was niet te houden.

Eindelijk binnen bedacht Emily dat ze haar zonnebril was vergeten. En het was -gelukkig- een zonnige, warme dag. Dus we haalden een zonnebril bij het souvenirwinkeltje. En daar hadden ze ook “naambandjes”: armbandjes waar je jouw telefoonnummer op kunt noteren voor het geval dat de dochter of zoon verdwaalt. Normaal kalk ik altijd mijn telefoonnummer met een permanent-marker op haar arm, maar dit is charmanter en, uh, minder permanent. Nu waren we in ieder geval helemaal klaar voor De Efteling,

De Kaart De eerste minuten in De Efteling waren niet de beste minuten van mijn leven. Ouders waren hysterisch gehaast en waren er met veeeeeeel. Kindergekrijs steeg overal om me heen op. Ik zag dat ik mijn koelbox met kar was vergeten (?) en dat het doodnormaal was om een joint te roken in het Sprookjesbos (??). Agressieve moeders duwden mijn schattige dochtertje aan de kant zodat hun eigen kroost Hans en Grietje het beste konden zien. De Zen was bij mij even ver te zoeken.

Heel veel gezelliger werd ik niet van die bui en zoals dat werkt met kinderen: het kind zelf ook niet. Ik moest even heroverwegen qua strategie. Me niet mee laten nemen in de hysterie van de andere ouders, me geen haast laten opdringen, gewoon rustig blijven. En dat lukte. We zagen alles in het sprookjesbos, lieten andere kinderen en ouders gewoon rustig voor: onze tijd kwam nog wel. Het park zou tot 0:00 open zijn; niemand die ons nog op de kast kreeg.

Betoverende ervaring Het hielp niet dat we op ongeveer de drukste dag ooit De Efteling bezochten. Zelfs het personeel had zoveel drukte nog nooit gezien. Desalniettemin hebben we er een echt feestje van gemaakt. Emily mocht de kaart en navigeerde ons langs de attracties. Voor veel “doe-dingen” moesten we wachten. Ook dat mocht zij beslissen. Alles boven een uur had ze geen zin in, honderd keer in de nostalgische draaimolen zonder wachtrij vond ze heerlijk. Net als het eindeloze kijken naar de voorbijrazende achtbanen waar we allebei echt voor geen goud in wilden.

Met de Efteling app kun je de wachttijden per attractie zien. Handig, want zo kon ik Emily meenemen naar de Fata Morgana en zagen we toch nog iets anders dan al het prachtigs in het Sprookjesbos (gewoon ook echt heel erg de moeite waard!). Dus stonden we een half uurtje in de rij en stapten we in de boot. Ik heb mijn dochter nog nooit zo bang gezien als tijdens dit boottripje door de “betoverende 1001-nacht wereld”. Geen doorslaand succes dus, maar het heeft in ieder geval indruk gemaakt, zeg maar.

Alles bij elkaar was De Efteling een betoverende ervaring voor Emily. En dus ook voor mij. Als je kind het fantastisch heeft, heb jij dat ook, toch? En zo was het precies. Bovendien bedachten we gelijk een goede strategie voor een volgende keer (die er als het aan haar ligt heel snel komt): vroeg naar binnen, gelijk de attracties, daarna het sprookjesbos. En sowieso het stoomtreintje, dat was voor ons allebei een favoriet!

Ondanks dat De Efteling tot 0:00 open zou zijn in deze zomermaand, kozen wij rond vijven voor een aftocht. Allebei moe van het lopen en de indrukken. Moe maar voldaan, want wat heerlijk om zo samen nieuwe dingen te ontdekken en ervaren.

Bij het hotel aangekomen aten we gewoon nog meer frietjes in het restaurant met meer cadeaus. Een chocolademelk voor de dame, een Gin-Tonic voor de moeder. Wat een heerlijke dag, wat een fijne afsluiting en wat een goed weekend!

Mini-vakanties: wij houden er van!

#Brabant #Dagjeweg #Efteling

Schrijf je in

Volg ons!

  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube
  • Instagram

Vind je volgende vakantie

Advertenties

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Twitter Icon

Neem contact op via info@kidsopreis.com

© 2020 by Kids op Reis.