Frans Polynesië met kinderen – een magische plek!

Het is midden in de nacht dus een uur of 3 ’s middags bij jullie. Ik zit op het terras van ons houten strandhuis. De gitzwarte hemel staat vol met miljoenen sterren. Ik hoor de zee op de achtergrond en het is nog 24 graden. Wat een magische plek!

Een klein nadeel van deze prachtige plek zijn de nono’s. Van die kleine rotvliegjes die je dus niet ziet maar die wel van die dagenlang jeukende rode plekken achter laten op vooral je voeten en enkels. Ze trekken zich niets aan van welke muggenspray dan ook. De enige remedie is rook. Dat vinden ze niet fijn. Dus ons huis lijkt inmiddels een soort boeddhistische tempel met overal van die potten met muggenwierrook. Dan blijven ze weg, maar ze staan nu niet aan….

Ik lig dus nu weer veilig in mijn klamboe. Met man én dochter want haar bed is nat… de reden dat ik dus klaarwakker ben. Eigen schuld want ze werd wakker omdat ik haar luier vergeten was…echt serieus vergeten? dat is me nog nooit gebeurd. Ik sta dus blijkbaar echt in de tropische stand :-). Er is hier 12 uur tijdsverschil met Nederland, we zijn echt aan de andere kant van de wereld. Midden in de Pacific Ocean, een paar stipjes nauwelijks zichtbaar op de wereldkaart. 8 uur vliegen vanaf LA en 5 uur vanaf Nieuw Zeeland. Frans Polynesië, een eilandengroep met 108 eilanden waarvan 69 bewoond.

Tahiti

Wij zitten nu op Moorea. Eén van de society eilanden naast Tahiti. Het hoofdeiland waar je ook landt met het vliegtuig. Al in het vliegtuig waan je je in een andere wereld. Je krijgt na het opstijgen al een bloem om achter je oor te doen. Het is een tiare, de nationale bloem.  Daar kun je ook heerlijke olie van kopen hier. Vanaf het moment dat je uitstapt waan je je helemaal in de tropische vibe. Twee mannen met een ukulele en dansers verwelkomen je op Tahitiaanse wijze. Omdat we uit Europa komen en met een klein kind zijn, staan we binnen 5 min in een speciale rij en zijn zo langs de douane. Koffers kwamen ook snel en alleen nog even huurauto halen en gaan. Dat even werd iets langer … Na wat papierwerk liepen we naar onze auto. Liepen ja, want anders dan in Los Angeles waar je eerst een uur in de bus zit van de verhuur naar één van de 10 terminals, loop je hier gewoon naar buiten en staat je auto op het parkeerterrein. Een miniauto waar net 4 mensen in passen staat er voor ons klaar….ehhh sorry maar dat gaat niet passen.

Nog meer papierwerk en eindelijk zitten we (inmiddels 1 uur ’s nachts onze Amerikaanse tijd) volgepakt met kitebag op het dak in een ‘grote’ auto. Gelukkig is alles hier dicht bij elkaar en arriveren we na 20 min met 2 slapende jongens en een hyper meisje, dat wel in het vliegtuig heeft geslapen, bij onze Airbnb. Een heel mooi appartement onder het huis van lieve eigenaren. Aan het strand, wat we pas de volgende dag zien, want het is pikdonker. Om 6 uur gaat de zon hier onder en is het in half uur gitzwart. Het eiland is dan ook echt uit. Je ziet bijna niemand meer op straat. Om een uur of 3 ’s nachts beginnen de eerste hanen al en de zon is om 5.30 uur weer klaarwakker en zo ook onze dochter…bijna alle ochtenden in het paradijs…Drie dagen Tahiti, ’s ochtends wakker worden met verse kokosnoot uit de tuin, lekker zwemmen in de zee om echt wakker te worden en de laatste ochtend een traditioneel Tahitiaans ontbijt met de hele familie, die dan ook alles klaar maken in de keuken…van ons appartement. Het ontbijt bestond uit gebakken varkensvlees, possion cru (rauwe tonijn in kokosmelk), gegrilde tonijn, firi firi (soort broodje) en warme chocomelk uit een kommetje…ehhhh warme chocomelk met 30 graden…ok de kids vinden dat altijd lekker.  De volwassenen dronken koffie met heel veel melk en suiker…. Uit een kommetje. Een opa die op de ukulele speelt en de jongens die met de zoons tafelvoetballen en karate trappen oefenen. Een warm welkom op een tropisch eiland.

Drink met je billen bloot, melk uit een kokosnoot…

Na een snelle tocht met de Ferry, nog wat walvissen gespot onderweg, komen we aan op Moorea. Een klein eilandje met 1 weg om het eiland dat je, blijkt later, in een uur kan omrijden. Ons prachtige balistrandhuis aan zee ligt op een half uurtje rijden van de ferry.

Alles is hier zoals je verwacht op een tropisch eiland. Echt een andere wereld ver weg van alle drukte, chaos en gevaar van de rest van de wereld. De mensen zijn hier vriendelijk. Ze leven hier hun eigen leventje..dat, zover we kunnen zien, vooral bestaat uit zo min mogelijk doen. En zoals we al hebben gehoord, geven ze hier weinig om geld.  Als het op is zorgt familie voor elkaar en halen ze hun eten uit de bomen. De jongeren fietsen vooral op hun achterwiel en hangen beetje rond. De vrouwen zitten in groepjes onder een boom en de mannen vissen, bouwen huisjes of werken aan de weg. De huizen zijn hier zeer divers. Van mooie vakantie woningen tot hutjes die met platen en lappen aan elkaar hangen.

Fruit

Fruit groeit hier overal. En dat koop je langs de weg bij één van de vele fruitkraampjes, die variëren van een tafeltje met 3 mango’s en een trosje rotte bananen, tot echt mooie fruitkramen versierd met bloemen en stapels verse mango’s, bananen, pompelmoes en ananassen (en die groeien dus……aan een plant). Te erg voor woorden maar tijdens onze tocht door het binnenland reden we over de  ananasplantage… En wij maar zoeken naar een ananasboom….. Tot dat we wel heel veel van die stekelplantjes zagen op de grond…waar de ananassen dus uit groeien. Dus dat, weer wat geleerd ???.  En het belangrijkste:  een verse kokosnoot . Die ze ter plekke voor je open hakken en zo zit je dus met je kokosnoot met een rietje achter het stuur? wat een heerlijk leventje.

De rest koop je in de supermarkt. Zoals de meeste mannen het liefst op je blote voeten… Die gewoonte nam ons kleine meisje maar al te graag over.  Dat wordt nog wat als ze straks weer gewoon schoenen aan moeten. Ook hier moet je een flinke portemonnee meenemen voor je dagelijkse boodschappen. Echt hoe doen die mensen dat hier? Ook uit lunchen of dineren is hier niet spotgoedkoop. Hier staan de vrouwen op hun blote voeten in de keuken het eten te maken, wat grotendeels bestaat uit van alles met tonijn. Die uiteraard net vers uit zee komt. En verder eet je hier veel stokbrood en brie, gewoon lekker Frans dus.

Onder water

Onze ochtenden zijn gevuld met school en werk. (En door het tijdsverschil werkt manlief ook veel in de avonden, niet zo gezellig maar hé we moeten de boodschappen wel kunnen betalen) In de middagen gaan we naar het strand zodat Jor kan kiten (als het waait) en sinds deze week zodat ook Timo het kan leren. Soms gaan we hiken of lekker op het terras spelen.

We snorkelen er ook flink op los. De vissen zijn hier zo prachtig! Je zwemt gewoon rond in een tropisch aquarium. Ons kleine meisje zwemt gewoon zelf onder water. En inmiddels ook boven water! Zo trots! Zo heerlijk dat we tijdens de reis de tijd hebben om te zien wat de kids nodig hebben en waar ze qua ontwikkeling aan toe zijn. En wat heerlijk dat ons meisjes graag wil leren zwemmen en dat hier ook kán leren.

Onze mooiste ervaring onder water was onze whale en dolphin tour. Met een klein privé bootje met kapitein en begeleider (tipnautic.com) op zoek naar dolfijnen en walvissen.  De eerste stop was bij de stingrays en reefsharks. Daar spring je gewoon tussen, ook de kids (!) en terwijl de begeleider de dieren voerden, konden we de stingrays aaien. Zo bijzonder! Er was er zelfs een Sting ray met baby’s in haar buik die je zo kon voelen (ze zijn eierlevend barend, weer wat geleerd ☺️) en dat terwijl de haaien en vele andere mooie vissen om je heen zwemmen. Daarna op zoek naar de walvissen. We hebben geluk, al snel horen we van andere tours dat er een moeder met jong rondzwemt. Zodra we ze in het zicht hebben mogen de volwassenen met flippers en duikbril met de begeleider mee. Ze duiken al snel weer onder dus ik vang alleen een witte glimp van ze op onder water. Nadat ik weer op de boot ben geklommen, besluit moeder walvis toch weer boven te komen. Jorrit heeft geluk, hij zwemt weer met de begeleider mee naar de walvis en komt op 10 meter afstand oog in oog met moeder en kind. Die besluiten om 10 minuten lang te knuffelen aan de oppervlakte. Wat een magisch gezicht en wat een imposante dieren!

Happy

Of ik Frans Polynesië met kinderen zou aanraden als reisbestemming? Als je in de buurt komt zou ik er zeker een keer naar toe gaan ☺️ Wij nemen in ieder geval met een warm gelukkig gevoel door de zon en al het moois dat we hier hebben mogen beleven (en met het zand nog op onze voeten), afscheid van deze heerlijke plek. Op naar ons volgende avontuur….Costa Rica!

Wil je meer van onze foto’s en filmpjes zien dan kun je ons volgen op Instagram, daar zijn we thetraveldreamsfamily.

#avontuur #FransPolynesie #tropischeiland #wereldreis

Schrijf je in

Volg ons!

  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube
  • Instagram

Vind je volgende vakantie

Advertenties

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Twitter Icon

Neem contact op via info@kidsopreis.com

© 2020 by Kids op Reis.